پیروزی نسل دومی‌ها در دادگاه انتاریو

دادگاه عالی انتاریو بعد از بررسی جزییات موضوع شهرونودی مهاجران نسل دوم، اعلام کرد که کانادایی‌هایی که فرزندان‌شان خارج از کانادا به‌دنیا آمده‌اند باید همچنان بطور خودبخودی شهروندی کانادا را دریافت کنند.

آیا این قانون از قبل نبود؟

یک قانون در کانادا در ۱۹۴۷ تصویب شد که بر اساس آن اگر فردی خارج از کانادا به دنیا بیاید و موقع تولد، حتی یکی از والدینش کانادایی باشد، می‌تواند برای شهروندی کانادا واجد شرایط باشد.

البته همه افرادی که شرایط بالا را دارند موفق به گرفتن شهروندی کانادا نمی‌شوند و قانونی که تصویب شد پیچیدگی هایی دارد.

مانع اجری قانون ۱۹۴۷ چه بود؟

سال ۲۰۰۹ پس از این‌که تعداد زیادی از کانادایی‌های لبنانی‌تبار برای زندگی به کانادا رفتند، دولت کانادا لایحه‌ای را تصویب کرد که بر اساس آن با وجود قانون سال ۱۹۴۷، شهروندی کانادا را فقط به کسانی می‌دهد که با کانادا «ارتباط واقعی» داشته باشند.

منظور از ارتباط واقعی این است که افراد برای استفاده از قانون مذکور در کانادا خانه و زندگی داشته باشند. یعنی مثلاً اگر فردی بیرون کانادا به دنیا بیاید و یکی از والدینش کانادایی باشد، اگر خانه و کار و زندگی‌اش خارج از کانادا باشد و بطور مشخص فرزند خودش هم خارج از کانادا باشد، واجد شرایط نخواهد بود که شهروندی کانادا را بگیرد.

الان قانون چه تغییری کرده؟

حکم جدید دادگاه عالی انتاریو می‌گوید که قانون سال ۱۹۴۷ باید بدون قید و شرط اجرا شود.

استدلال قاضی دادگاه این است که اگر در اجرای قانون اصلی هر استثنائی قائل شویم، باعث می‌شود بین کانادایی‌هایی که از موقع تولد کانادیی هستند و کانادایی‌هایی که بعدها شهروندی کانادا را می‌گیرند، تبعیض ایجاد شود.